In de jaren negentig spraken we over de juiste product/marktcombinatie.

Strategisch. Rationeel. Overzichtelijk.  Later, toen de wereld steeds meer een dienstverlenende economie werd, verschoof de taal. We gingen praten over personal brand.

Grote inspiratoren zoals Steve Jobsmet Apple, en Simon Sinek met zijn why, gaven hier een enorme versnelling aan. Zij lieten zien dat mensen zich niet verbinden aan producten, maar aan mensen die ergens in geloven.

Tegenwoordig koop je overal wel een format. Inclusief een gratis consult om “even” jouw brand scherp te krijgen. Een kleur, een lettertype, een belofte. Hoppa. Klaar.

Zou je denken?

Toch blijft het bij zoveel ondernemers haken. Waarom?

 

De hick-up waar niemand over praat

Waarom kunnen we uren blijven aanmodderen over het juiste lettertype? Waarom verdwijnen er steeds weer ontwerpen in de prullenbak? Waarom voelt het nooit écht af?

Dat heeft een reden.

Na ruim twintig jaar ondernemerschap heb ik het voor mezelf ontdekt. Want een personal brand is geen besluit. Het is een ongoing process om steeds meer zichtbaar te zijn op jouw eigen wijze.

Weet je nog hoe het was in je eerste jaren als ondernemer?

Je was druk aan het bouwen. Alles was nieuw. Alles moest opgestart worden en automatisch ging de meeste aandacht naar je klanten. Want je wilt aan de slag met je ambacht. Je staat te trappelen. Er was simpelweg geen mentale ruimte om na te denken over een logo. Laat staan over zichtbaarheid of positionering.

“Doe maar neutraal,” denken velen dan. “Dan past het overal bij.” Heel begrijpelijk. Al je aandacht gaat naar de ander. Naar de klant.

Maar ergens onderweg begint het te wringen.

Je merkt dat je bedrijf geen overzicht meer heeft. Dat je verhaal versnipperd voelt. Dat je van alles doet, maar nergens écht landt. Alsof je van binnen geen duidelijke kern ervaart.

Dat is geen fout. Dat is een signaal. De tijd is rijp.

 

Wat een personal brand werkelijk is

Vanuit mijn perspectief is een personal brand jouw unieke essentie. Datgene wat niet te kopiëren is. Het zit niet alleen in woorden. Het zit in hoe je lacht. Hoe je loopt. Hoe jouw handdruk voelt. Hoe je stil kunt zijn. Hoe je stem klinkt.

Oftewel: jouw energieveld.

Ons energieveld straalt een bepaalde frequentie uit. Een uitstraling die voelbaar is, nog vóórdat we iets zeggen.

Met beelden, foto’s, muziek, teksten en je klantbelofte geef je jouw energieveld lading. Niet één keer. Maar consequent. In lagen.

Je voelt ’m al,  dit is een delicaat proces. Dat doe je niet “even tussendoor”. En zeker niet vanuit je hoofd. Een personal brand ontvouwt zich van binnenuit. Net zoals je bedrijf dat doet.

De wezenlijke vraag is niet: Hoe wil ik gezien worden?

Maar: Wie of wat wil er door mij heen groeien?

 

Wie er door míj heen wil leven?

Voor mij werd dat op een dag glashelder: De Nederlandse Oprah Winfrey. Niet als ambitie. Niet als trucje. Maar als innerlijk voorbeeld.

Oprah Winfrey heeft een diepe betekenis in mijn leven. Samen met mijn moeder keken naar haar. Pratend over de verhalen. Over het leven. Over vrouwen die opstonden.

Met de wijsheid van vandaag begrijp ik dat mijn moeder mij les gaf over het leven. Iets wat we niet leren op school. Maar door te luisteren naar de levensverhalen van onze (over)grootouders en andere familieleden.

Elke keer als ik kijk naar Ophray Winfrey dan herinner ik me de prachtige momenten met mijn moeder. The Black Jaguar Woman heeft een rolmodel erbij. Deze prachtige vrouw belichaamt de energie van The Queen, een van de vijf archetypes.

En precies dát is waarom zoveel formats leeg voelen. Ze missen de ziel van de founder. Ze missen belichaming.

Een sterk personal brand ontstaat pas wanneer jij jezelf durft toe te staan om volledig aanwezig te zijn.

Niet perfect. Wel echt.

Laten we eerlijk zijn. Dit proces kost tijd. Zo ben ik ook nog steeds aan het finetunen met mijn personal brand. Het is nooit af. Want je groeit in je persoonlijkheid en ambacht.

Misschien is daarom de enige vraag die ertoe doet:

 

Wat wil er in deze fase van jouw leven door jou heen zichtbaar worden?

Laat die vraag maar eens met je meelopen. Zonder haast. De vorm volgt vanzelf.